Gülen sarı yüzün hikayesi…

Dünyanın en ünlü ikonu smiley’in yaratıcısı Harvey Ball, 12 yıl önce 12 Nisan’da ölmüştü. Ball’un smiley’den bir servet kazandığını düşünüyorsanız yanılmış olursunuz. Çünkü  milyonlarca üründe kullanılmış olan smiley, yaratıcısına sadece 45$ kazandırmıştı.

Harvey Ball

Harvey Ball

1963’te ABD’de “State Mutual Life Assurance” isimli sigorta şirketinin başka bir şirketle birleşme kararı alması, çalışanlarını oldukça tedirgin etmişti. Bunun üzerine şirket, çalışanlarını biraz olsun neşelendirebilmek için bir kampanya başlattı. Harvey Ball’dan da grafik desteği istediler. Grafiker Ball’un yapacağı çizim, şirkette çalışanların görebileceği her yerde kullanılacaktı. Ball 10 dakikalık bir uğraştan sonra hepimizin çok iyi bildiği gülen sarı yüzü (smiley) çizdi. Kendisine de bu çalışması için 45 $ ödendi.

70’lerin başında Philadelphia’lı Bernard ve Murray Spain kardeşler, smiley’in altına “güzel bir gün geçirin” ibaresini ekleyip, resmin ve yazının telif hakkını aldılar. Spain kardeşlerin izinden giden bir sürü insan oldu. Artık herkes üzerinde smiley olan bir şeyler üretiyordu: T-shirt’ler, kırtasiye ürünleri, hediyelik eşyalar, mutfak malzemeleri, rozetler… Kısaca smiley her yerdeydi.

80 kuşağından okurlarımız, smiley çılgınlığını gayet iyi hatırlayacaktır. O zamanlar bir rozet takıntısı vardı. Tişörtlere, çantalara, montlara büyük rozetler takmak modaydı. Bunların üzerinde esprili bir slogan, şarkıcı fotoğrafı ya da smiley olurdu. 88’den sonra smiley’in altına “don’t worry be happy” (üzüntüyü bırak keyfine bak) yazmak modası başladı. Çünkü Boby McFerrin’in aynı adı taşıyan şarkısı, o yılın “Gangnam Style”ı olmuştu.

Smiley’in 80’lerde bu kadar popüler olmasın asıl sebebi, dönemin moda müziği acid house’un sembolü olmasıydı. Acid house, ABD’de ortaya çıkmış, oradan da İngiltere’ye ve tüm dünyaya yayılmıştı.

Smiley’in 80’lerde bu kadar popüler olmasın asıl sebebi, dönemin moda müziği acid house’un sembolü olmasıydı. Acid house, ABD’de ortaya çıkmış, oradan da İngiltere’ye ve tüm dünyaya yayılmıştı.

 

Bu yazı Nisan 2013’te Vatan Gazetesi’nde yayımlandı.

Bu konuda görüşlerinizi yazın